ریاست محترم جمهور آقای دکتر روحانی دوشنبه ۱۳۹۴/۰۲/۱۴ در آیین نکوداشت مقام معلم بیاناتی در خور تامل داشتند.موضع گیری ایشان در مورد به رسمیت شناختن حرکت های اعتراضی فرهنگیان نشان از همان تدبیری دارد که لقب این دولت است.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ریاست جمهوری ایشان بیان داشتند:”ما حق اعتراض را هم همیشه برای تمام اقشار و اصناف محفوظ می‌شناسیم و به رسمیت می‌شناسیم. شما دیدید برای اولین بار در خیابان‌ها کارگران آمدند تظاهرات کردند، راهپیمایی کردند. سابقه نداشت در این ۱۵ سال. اوایل چند سالی بود بعد دیگه بسته شد. با من هم مشورت کردند گفتند، گفتم بگذارید بیایند در خیابان حرفشان را می‌زنند و یک مورد مطالبه‌ای هم دارند ما باید تحمل کنیم و فضا را باز کنیم. من نسبت به معلمین هم حق اعتراض را به رسمیت می‌شناسم. به هرحال معلمان و آموزگاران و اساتید، بزرگان ما هستند، مورد احترام ما هستند و می‌دانیم مشکلات دارند، اما در عین حال این دولت در حد توانش به نظر من کار زیادی انجام داده ممکن است در حد مطلوب نباشد.”

 

اما آنچه در گفتار ایشان در مورد خصوصی سازی آموزش و پرورش دیده می شود ، متاسفانه نشان دهنده ی عدم درک صحیح و اصولی این مهم است.

ریاست محترم جمهور  بیان میکنند:

“…آموزش و پرورش از حالت دولتی بودن محض به تدریج و قدم به قدم باید خارج شود. این آمار خیلی خوب بود که بیش از ۱۰ درصد مدارس ما الان غیردولتی است این باید بیشتر شود. این یک طرف قصه است طرف دیگر قصه این که ما آموزش و پرورش را خرید خدمت می خواهیم ما می‌خواهیم یه عده جوان و نوجوان را تربیت و عالم کنیم و مهارت زندگی را بهشان یاد بدهیم و اخلاق اسلامی هم بیاموزیم.
خب این را خرید خدمت کنیم، چه اشکالی دارد. حتی مدرسه را ما به آنها بدهیم ما مدرسه خودمان را واگذار کنیم به یک جمعی مثل تعاونی معلمان، یک عده‌ای جمع می‌شوند می‌گویند ما حاضریم در این مدرسه خودمان در سال ۲۰۰ تا دانش آموز تربیت کنیم خب اگر تربیت کردند با کیفیت بالاتر، شما هم نظارت کنید.
هدایت و نظارت به عهده شماست اگر نظارت و هدایت کردید و نتیجه بهتر و ارزانتری شد چه می‌خواهید دیگر، ما یک دانش آموز تربیت شده با قیمت ارزانتر می‌خواهیم. ما می‌خواهیم یک دانش آموز اگر هزینه سرانه ‌اش در سال یک میلیون تومان است و جایی آمد برای ما و با او قرارداد خدمت بستیم و گفتیم ۱۰۰ تا دانش آموز به شما می‌دهیم و به جای یک میلیون، ۷۰۰ هزار تومان می‌دهیم و او بهتر تربیت کرد، دولت پولش را می‌دهد ما بدنبال هزینه کمتر و کیفیت بالاتر هستیم...”

به گزارش ایرنا وزیر محترم آموزش و پرورش در همین مراسم می گوید:

” افزایش تعداد دانش آموزان غیردولتی برای نخستین بار به یک میلیون و ۳۰۰ هزار دانش آموز معادل ۱۰٫۳ درصد اجرای طرح خرید خدمات آموزشی از بخش غیردولتی شده که ضمن کاهش هزینه به یک سوم هزینه مدارس دولتی موجب اشتغال هفت هزار نفر نیروی آزاد بدون تعهد استخدامی و تعلیم و تربیت ۱۶۰ هزار دانش آموز توسط بخش غیردولتی شده است که این از دیگر اقدامات وزارت آموزش و پرورش است.”

اینکه در اصل خصوصی سازی محاسن فراوانی از جمله افزایش بهره وری، کاهش هزینه ها ، ایجاد رقابت بیشتر ، پویایی سیستم و…وجود دارد بر هیچ کس پوشیده نیست. اما نکته ی شایان توجه آن است که در تعلیم و تربیت که یکی از مهم ترین ارکان نظام جمهوری اسلامی ایران است ؛ خصوصی سازی یا واگذاری امور به دست غیر دولتی ها  ویا خرید خدمت ومسائلی از این دست را باید به گونه ای درست تفسیر و مهم تر از آن صحیح اجراکرد.

اگر بخواهم به اختصار توضیح دهیم آنچه بر خصوصی سازی آموزش تقدم دارد تشکیل یک سازمان تخصصی، شاید به نام نظام معلمی ، برای فرهنگیان است.جایی که در آن مفاهیمی چون معلم ، مربی، مدیر ، معاون آموزشی، پرورشی ، فنی و…به طور دقیق تعریف شده باشد و راهکارهای پرورش و آموزش و نیز رتبه بندی آنها نیز به صراحت در آن مشخص شده باشد.همچنین این سازمان تعیین کننده ی حداقل دستمزد برای هر خدمت آموزشی باشد و مهم تر از همه ی این حرفها مدارس غیر دولتی ، خودگردان، آموزشگاه های کنکور و مراکز اعزام معلمین خصوصی و… همگی ملزم به استفاده از نیروهای این سازمان باشند.

آری آن موقع می توان سخن از بهره وری و کاهش هزینه های غیر ضرور گفت چراکه امروز شاهد هستیم بسیاری از همین مدارس غیر دولتی و آموزشگاه ها و حتی برخی  مدارس دولتی از افراد غیر متخصص با دستمزد پایین استفاده می کنند؛ گویی می پندارند هر آن کس که دارای مدرک لیسانس یا فوق لیسانس است می تواند معلم نامیده شود یا هر آنکس که بتواند فرزندانمان را سرگرم کند فرهنگی است.

راهی که در بالا  بیان شد به دنبال ایجاد رقابت بین معلمین حرفه ای است،  نه رقابت یک “معلم” و یک ” نامعلم”  که از اصولی آموزش هیچ نمی داند و نا خواسته دانش آموزان  را گمراه می کند. این راه به دنبال صرفه جویی واقعی است نه اینکه تخصصی ترین و مهم ترین مشاغل این کشور -که همانا تربیت فرزندان این مرزو بوم است -را بین غیر متخصصین به مناقصه بگذاریم و از به کارگیری آنان  به عنوان اشتغال یاد کنیم .

 

برای دیدن متن کامل تر سخنرانی رییس جمهوری در آیین نکوداشت مقام معلم روی اینجا کلیک کنید.